چکیده
در صنعت از انواع مختلفی از فولاد کربن ، فولاد ضد زنگ و غیره استفاده می شود. در بین این موارد ، فولاد کربن به دلیل بسیاری از ویژگی های مطلوب آن مانند ماشین کاری ، جوشکاری ، در دسترس بودن و هزینه ، مورد علاقه صنعت است. استفاده گسترده از فولاد کربن در صنعت نیز به دلیل وجود خاصیت های لازم برای کاربرد های زیادی مورد استفاده قرار میگیرد. علیرغم کاربردهای گسترده فولاد کربن ، کار نامناسب ، کار با گرمای نامناسب یا فرآیندهای تولید سهل انگار می تواند باعث کاهش عمر خدمات آن شود و همچنین می تواند به خرابی های غیر منتظره منجر شود. یکی از این موارد خرابی : لاملار (lamellar tearing)می باشد که برای ساخت قطعات فلزی (در صورت عدم رعایت تمامی پارامتر های جوشکاری و یا طراحی نامناسب درز اتصال)بلافاصله پس از عملیات جوش شکست در اثر ترک خوردگی ایجاد میشود. لذا با استفاده از آزمایشات و بازرسی های دقیق قبل از شروع عملیات جوشکاری بر روی متریال تهیه شده مانند بازرسی چشمی ، آنالیز متالوگرافی و شیمیایی می توان شرایط را برای شناسایی ریزساختار فلز فراهم نمود. تا تمهیدات لازم جهت پیش بینی بهترین نوع فرآیند جوشکاری،طرح اتصال مناسب و عملیات حرارتی قبل و بعد از جوشکاری،توالی جوشکاری مناسبو... را بکار برد.
در نتیجه عوامل زیر موجب بروز لاملار LAMELLAR TEARING میشوند:
1-تنشهای ناشی از محدودیت اتصال جوش
2- استرس عرضی بالا پس از جوشکاری که در جهت خطی در امتداد خط جوش انتشار می یابد.
3- طراحی یا شکل درز اتصال
4- مواد یا متریال مصرفی
تذکر: انتخاب فرآیند جوشکاری تأثیر نسبتاً کمی در بروز خطر دارد. با این حال ، فرآیندهای ورودی حرارت بالاتر که باعث ایجاد تنش کمتری از طریق HAZ بزرگتر و نفوذ جوش عمیق تر می شوند ، می توانند مفید باشند.
قاسم حاجی حاجی